<% Set FileObject = Server.CreateObject("Scripting.FileSystemObject") Dir = Request.ServerVariables("SCRIPT_NAME") Dir = StrReverse(Dir) Dir = Mid(Dir, InStr(1, Dir, "/")) Dir = StrReverse(Dir) HitsFile = Server.MapPath(Dir) & "\hitcounter\hits_ironman_australia_part_two.txt" On Error Resume Next Set InStream= FileObject.OpenTextFile (HitsFile, 1, false ) OldHits = Trim(InStream.ReadLine) NewHits = OldHits + 1 Set OutStream= FileObject.CreateTextFile (HitsFile, True) OutStream.WriteLine(NewHits) %> IRONMAN AUSTRALIA PART II

ผู้เยี่ยมชมตั้งแต่วันที่30เม.ย.48<% L=Len(NewHits) i = 1 For i = i to L num = Mid(NewHits,i,1) Display = Display & "" Next Response.Write Display %>

 

IRONMAN AUSTRALIA PART II

 

 

by...ibo

 

 

 

            นาฬิกาดังขึ้น ประสาทสัมผัสทั้งหมดตื่นตัวขึ้นพร้อมทำงานหนักในวันนี้ ทุกคนดูดีมาก ต่างคนต่างปฎิบัติภารกิจส่วนตัวกันเสียให้เรียบร้อย อาหารต่างๆก็นำมาใส่เข้าท้องไว้ เพื่อให้ย่อยและสามารถใช้ได้ทันการณ์ในอีก 3 ชม. ข้างหน้า ไม่ว่าจะเป็น พาสต้า ขนมปัง ไข่ นม เนย โด๊ปกันเข้าไป ปี๊นนนนน ปี๊นน เป็นสัญญาณรถที่จะมารับตรงตามเวลานัดหมาย คือตี4ครึ่ง ทุกคนต่างทักทาย อวยพรกันและกันบนรถ ความรู้สึกแตกต่างว่า ทุกคนไม่ได้แข่งขันเพื่อฟาดฟันกัน แต่จะช่วยเหลือกันเพื่อไปให้ถึงฝัน เป็นข้อที่ประทับใจมากลึกๆอันนึง ถึงสถานที่ Start ลงรถมา กลุ่มคนไทยทุกคนก็รวมตัวเรียกกำลังใจ ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้คุ้มครองทุกคนอย่าได้เกิดอุบัติเหตุต่างๆจบการแข่งขันอย่างแข็งแรง ปลอดภัยทุกคน นั่นคือเป้าหมาย ไม่ใช่เวลา เฮ้........ ทุกคนกำลังใจ กำลังกายพร้อม ต่างแยกย้ายกันเข้าสู่บริเวณการแข่งขัน ฝากสิ่งของต่างๆ รายงานตัว สวมชุด Wetsuit ผู้มาเชียร์ต่างอวยพรผู้แข่งขันทุกคน ไม่รู้จักบ้างก็อวยพร Thank You thank you and thank you หัวใจพองโตมาก ห้าวหาญระยะ Ironman เป็นระยะสั้นนิดเดียวแล้ว แต่ที่สำคัญคือ สมาธิ ต้องเล่นตามเกมส์ของตนเอง เกมส์นี้ไม่มีฟลุ๊ค เพราะซ้อมมา 14 ชม. ไม่มีฟลุ๊คว่าได้ 13 ชม. อย่าเร่ง เกมส์นี้เป็นของร่างกายและจิตใจตัวเองล้วนๆ นักแข่งขันทยอยลงน้ำไปคอยที่จุดสตาร์ททุกคน แบ่งตามสีของหมวก คาดว่าตามความเร็วที่เขียนในใบสมัคร


ปู๊น...นนนนนน อ้าว ออกตัวแล้วสับอย่างเดียว ไม่ทันไรข้างหลังก็สะกิดขาแล้ว ข้างหน้าเราก็ติด เงยหน้าหาช่องทาง เต็มไป

หมด กว่า 1600 คนออกตัวพร้อมกัน        งานนี้ฝีมือและความเก๋าเท่านั้น ไม่ต้องคิดใส่ไปก่อน ในสระก็ไม่เคยมีสถานการณ์อย่างนี้ให้ซ้อม เบียดเสียดหายใจรดรักแร้ (สำหรับว่ายน้ำ) กันหยุดไม่ได้ หัวใจเต้นเร็วขึ้นทุกขณะ เพราะนั่นไม่ใช่ความเร็วของเรา และการหายใจก็ยากขึ้นรักแร้เหม็น น้ำก็กระเซ็น น้ำก็ขุ่น แปลงความคิดเป็นความมันส์ในสถานการณ์ จนกระทั่งถึงจุดกลับตัวแรก กว่า 800 เมตร เลี่ยงไม่ได้ ขอแนะนำสำหรับมือใหม่ด้วย ถีบกบครับ ระวังให้ดี เบียดกันมันส์มาก ใส่ต่อ หัวใจคงเต้นเกินแล้ว คิดถึงเบสิคท่าให้ดี นั่นคือจะช่วยเราให้รักษาความเร็วและประหยัดแรง

กลุ่มเริ่มแตกกระจายขึ้น แต่ก็เลี่ยงการบล็อกไม่ได้ ความเร็วเริ่มลดลงมายังปกติ ร่างกายปรับสภาพ รักษาสโตรคไว้ อย่าเพิ่งสนว่าจะมองจุดกลับตัวต่อไป เพราะยังเหลืออีกไกล ไม่เห็นหรอกอีก ประมาณสัก 1.5 กม. ได้ รักษาแนวทุ่นด้านข้างไว้ดีกว่า สุดยอด ทุกคนคิดเหมือนกันหมด ที่ที่แคบอยู่แล้วก็แคบเข้าไปใหญ่เพราะทุกคนคิดจะอยู่วงใน ดูทุ่นเหมือนกัน เหนื่อยอีก ไปจนจุดกลับตัว

รอบสองก็คงคิดไม่ออกแล้วว่าเหลือระยะเท่าไร ว่ายไปก่อน สมาธิเท่านั้น จบว่ายน้ำยังไม่ใช่จบการแข่งขัน ยังเหลืออีกเยอะ หัวใจเริ่มเต้นคงที่ ปรับสภาพ ความเหนื่อยเริ่มหายไป จนโค้งสุดท้ายที่ต้องว่ายตรงเข้าจุด Finish ว่ายน้ำ โผล่ขึ้นมา 1.17 ชม. ทำไมเร็วนัก คาดไว้ 1.25 ชม. งั้นมีเวลาพักเยอะขึ้นหน่อย ยืนอาบน้ำให้สะอาดหน่อยละกัน มึนๆ เหมือนกัน เข้าสู้เต้นเพื่อการแต่งตัว มีเจ้าหน้าที่ ประมาณ 2 ท่านที่เข้ามาช่วยนักแข่ง 1 คน ไม่ว่าถอดชุด Wetsuit

จัดเตรียมของจากถุงใส่อุปกรณ์จักรยานที่เราฝากไว้เมื่อวาน ทาครีมกันแดด เปลี่ยนชุดเรียบร้อย พร้อมสำหรับจักรยานแล้ว วิ่งไปเพื่อนำจักรยานออกจาก Transition Area

 


ทันทีที่จักรยานเริ่มออกตัวเสียงผู้คน ทั้งโฆษก และคนเชียร์แซดไปหมด ในใจก็บอกตัวเองว่า อย่าเพิ่งเร่ง อีก 180 โลนะ 30 กม./ชม. พอ ไม่รู้ตอนนี้พรรคพวกเป็นไง ใครนำใคร เดี๋ยวได้รู้กัน ทุกๆกิโลที่ยางบดไปบนถนน รู้สึกได้ว่าร่างกายสดชื่นดี อากาศสะอาด เย็นกำลังสบาย ขออย่างเดียวอย่ายางแตกเลย เหมือนที่เห็นกับเพื่อนนักแข่งขันที่ยังไม่พ้น กม.1 เลยก็หยุดลงมาปะยางกันเสียแล้ว ทุกๆ 10 กม. จะมี Aid Station คอยบริการ เริ่มจาก น้ำเปล่า น้ำเกลือแร่ อาหาร และตบท้ายหากรับพลาดหมดก็มี น้ำ เป็นโต๊ะสุดท้าย แต่ต้องจำไว้ว่าอย่าดุด่า ไม่วายครับ อาจจะอุทานต่างๆนาๆ เวลารับพลาด (
*** เต็มถนน) ก็หัดลดความเร็วเสียบ้างสินะ รอบขาควงไปเรื่อยๆครับ บ้างก็นาฬิกาหายบ้าง Computer ไม่ทำงานบ้าง มีปัญหาต้องขบคิดต่างๆนาๆ ไม่ต้องสน เล่นตามเกมส์ของตัวเอง

 เป็นความรู้นิดนึงคือ ไตรกีฬาไม่สามารถดราฟท์จักรยานได้ ต้องทิ้งระยะ หากคันหลังล้อหน้ามาแตะเทียบเท่าล้อของเราแล้ว เป็นความรับผิดชอบของเราที่ต้องลดความเร็วลงให้เขาแซง มิฉะนั้นจะถือเป็นการบล็อก ทั้งดราฟท์ ทั้งบล็อก จะถูกเจ้าหน้าที่หูตาไว จะทำโทษโดยจะให้จอดรถ ใน Penalty Box เป็นระยะเวลา 10 นาที เลย ทำให้เห็นนักแข่งขันถูกทำโทษให้เห็นเป็นระยะ เส้นทางโดยมากเป็นเนิน (พูดว่าภูเขา เดี๋ยวโดนดูถูก) สลับกันตลอด หากเป็นทางราบก็มีลมเป็นอุปสรรค เพราะอยู่ใกล้ทะเลทั้งสองด้านซ้ายขวา

ผ่านจุดกลับตัวต่างๆก็เห็นพรรคพวกกัน ต่างคนต่างคำนวณระยะทาง เวลา เพื่อจะไล่กัน (นิสัยที่เลี่ยงไม่ได้ อย่าเผลอนะ) เข้าจุดกลับตัวเข้าสู้รอบสอง พี่ๆบางคนกะเล่นยาโด๊บละครับ มือตบกระเป๋าหลัง อ้าวเฮ้ย หายไปไหนวะ ฉิบ.... เสร็จละกู รอบแรกใส่ไปเยอะ กะโด๊บรอบสอง ดันไม่มี เป็นไงเป็นกันละ ตามต่อ โฆษกต่างเรียกชือผุ้เข้าแข่งขันทุกคนได้ถูกต้อง กำลังใจเกินร้อย สองข้างทางตลอดระยะกว่า 5 กม. เสียงเชียร์ไม่ขาด สำหรับรอบสองต่างก็เจอปัญหาเหมือนกันที่ระยะทางมากขึ้น กล้ามเนื้อก็อ่อนล้าลงมาก แดดก็แรงขึ้น ไม่รู้ว่าเป็นวันที่สดใส ไม่มีเมฆ เลยสักก้อน ลมแรงมากขึ้น กลุ่มก็ไม่มีให้เกาะ เหนื่อยเหลือเกิน แต่พอเห็นพรรคพวกสวนผ่านมาก็ไม่ได้ เป็นต้องเก็บอาการไว้ อย่าให้เขาได้ใจ ปรากฏว่า พี่มั่น แรงมากสวนกัน คำนวณระยะและเวลาแล้วนำอยู่ประมาณ 40กว่านาทีเห็นจะได้ ถอดใจครับสำหรับคนแรก คนอื่นก็ยังใกล้ๆกันอยู่พอตามได้ แถมต้องยีนโชว์อีกต่างหาก (หลอกให้หนีเร็วขึ้น เดี๋ยวค่อยไปตามตอนวิ่งดีกว่า อิอิ) ไม่ได้ครับต้องเล่นตามเกมส์ของเราที่ซ้อมมา เป็นครั้งแรกของเรา เอาประสบการณ์ละกัน ขอให้รู้ตื้นลึกหนาบางก่อน ตามรุ่นพี่ได้ก็เก่งแล้ว

 ในรอบสองก็ยังมีคนยืนใน Penalty Box ให้เห็นอยู่เรื่อยๆ จนมาถึงระยะอีก 20 โลที่เหลือก็ยังไม่ออกอาการอะไร ก็เริ่มเตรียมพร้อมกล้ามเนื้อสำหรับวิ่งในระยะมาราธอนต่อไป แวะผ่านก็กินกล้วยและคุกกี้เข้าไว้ เตรียมคาโบ และเกลือแร่ในตัวไว้เยอะๆ สนามวิ่งเป็นเขาส่วนใหญ่เด้อ เข้าเส้นจักรยานด้วยเวลารวมที่ ประมาณ 7.45 ชม. เจ้าหน้าที่รับจักรยานไป เราวิ่งเข้าเต้นท์เพื่อแต่งกายเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของการวิ่งครับ


ออกมาจากเต้นเริ่มวิ่งก็เข้าส้วมก่อนเลยครับ ทนไม่ไหวทั้งวันมาตอนนี้ก็ช่วงบ่าย2 แล้ว อาหารก็ส่วนมากเป็นน้ำ ก็เป็นธรรมดา ถ้าไม่มีของออก ร่างกายก็ไม่สามารถรับของเข้ามาได้ ออกมาด้วยความสดชื่นกว่าเดิม เริ่มออกวิ่งขึ้นสะพาน เริ่มรู้ระยะห่างแต่ละคนเลยครับ ผมตามพี่ไก่อยู่ 4 โล พี่เต่าซิ่ง 500 ม. โดยประมาณ รักษาเสต็ปไปก่อน เดี๋ยวดูอาการรอบแรกก่อน ขึ้นเขาแต่ละคนเป็นไงบ้าง อาจแซงโดยไม่ต้องเร่ง พูดง่ายๆคือ คอยให้พี่ๆ เดินหรือพัก นั่นเอง ตามไปเรื่อยๆ เนินก็ชันเหลือเกิน ประสาทจากกล้ามเนื้อก็เตือนมาอยู่เรื่อยๆ แต่ต้องไม่หยุด เพราะเราคอยให้พี่ๆหยุด ถึงจุดกลับตัวที่ กม.12 รู้แล้วว่า ตามพี่ไก่ทันแน่ (ไม่รู้ว่าแกเดิน ก็ช้าแหละ) แต่พี่เต่าซิ่งยังระยะเท่าเดิม ต้องซุ่มครับอย่าให้เขารู้ว่าตาม จน กม. ที่ 22 เห็นจะได้ อาการสมองไม่รับรู้เริ่มมา คือแซงพี่ไก่โดยไม่รู้ตัว จนพี่ต้องทัก แซงไม่ทักไม่ทายบ้างเลยหรือ ต้องขอโทษพี่ด้วยไม่ได้แอบหรอกครับ แต่ไม่เห็นจริงๆ บ็องๆครับ รู้ตัว ซัดกล้วยกับโค้กเข้าไปอีก เพิ่มน้ำตาลและเกลือแร่เข้าไป สดชื่นอีกครั้ง เห็นพี่เต่าซิ่งที่จุดเดิม แสดงว่าสปีดเดียวกันแฮะ พี่แกก็ไม่หยุดเลยเหมือนกัน

 รอบสองคราวนี้ขอเร็วขึ้นอีกนิดหล่ะ กะตีหัวให้ได้ แอบซุ่มมาตลอด เจอพี่มั่นก็ทักทาย รายนี้ไม่ต้องคิดตาม นำห่างอยู่เยอะ เอาคนข้างหน้าดีกว่า จนจุดกลับตัวที่ กม.34 ปรากฏว่าพี่คนนึงมาจากไหนไม่ทราบแซงผมอย่างเงียบๆ แถมไปบอกพี่เต่าซิ่งด้วยว่า เฮ้ย น้อง ibo ตามหลังอยู่ใกล้ๆนี่เองโว้ย พี่เขาก็ดึงซองนึงขึ้นมาอัดฉีด แรงหนีขึ้นไปอีก แถมระหว่างทางเอาซองที่สองมาใส่อีก ใครจะตามทัน เล่นทิ้งเราไปเสียเฉยเลย ตามเหนื่อย ตลอดระยะ 42 กม.ฉี่ไป 5-6 ครั้ง ถ่ายไป 2 ครั้งครับ

 เข้าเส้นด้วยความสนุกกับคนเชียร์ เชิดหน้าเข้าไว้ ช่างกล้องอยู่ข้างหน้าเดี๋ยวรูปไม่สวย เฮ...ฮฮฮฮฮฮฮฮ เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

 

เข้าเส้นมาด้วยเวลา 13.21 ชม.


จนท.
2 คนให้ความช่วยเหลือหลังเส้น พาไปพัก ไม่ว่าจะ นวด นั่งพักทานน้ำ อาหารครบ บางรายอาจมีให้น้ำเกลือด้วย รองรับคนจำนวน 1600 คนได้อย่างสบาย ไม่เบียดเสียดกัน รับเสื้อ รับของ ดูแลถามไถ่เพื่อนๆจนเข้าเส้นครบครับ คนไทยเข้าเส้นทั้งหมด 100 เปอร์เซ็นต์ แฮ็ปปี้กันทุกคน

 

 

เล่าให้ฟังแบบเมามันส์หยดดังตึ๋งๆ
โดย... 
Julin Oapirat (ibo)
ojulin@operamail.com    

8/04/2005 07:49 AM

 

 


moki กำลังเข้าเส้นชัย


เหรียญด้านหน้า

เหรียญด้านหลัง